Mijn passie voor wijn begon toen ik 15 was. Stilzitten was nooit echt mijn ding, dus ging ik naast school in de horeca werken. Ik kwam terecht in een restaurant in Haarlem, een klassieke Franse zaak. Niet te chic, gewoon traditioneel koken en gasten bedienen. Daar kwam ik voor het eerst in aanraking met wijn en dat prikkelde mijn nieuwsgierigheid, waardoor ik uiteindelijk wijnproeverijen ging organiseren in Valencia.
Een jaar later verhuisde ik naar een groter, op vis gericht restaurant, net onder het Michelin-sterrenniveau. In het begin deed ik vooral de basis: glazen poetsen, bijvullen, borden aflopen, wat er maar gedaan moest worden. Maar ik merkte al snel iets belangrijks: als je iets van wijn wist, kon je gasten adviseren, glazen inschenken of zelfs een fles aan tafel openen. Dat maakte me echt enthousiast. Ik realiseerde me dat wijn niet alleen iets was wat je serveerde. Het was een manier om contact te maken met mensen en gesprekken te beginnen.
Naast mijn werk begon ik me serieuzer met wijn bezig te houden en volgde ik de SDEN, de Nederlandse wijnstudie, waar ik terechtkwam in een wereld vol mensen met dezelfde passie. Tijdens deze cursussen en proeverijen maakte ik vrienden die net zo geïnteresseerd waren als ik en we voedden elkaars enthousiasme. Dit leidde ertoe dat ik er helemaal voor ging en mijn Vinologen en WSET 3 en 4 certificeringen behaalde.
Naast deze wijnstudies heeft het werken in een aantal van de beste Michelin-sterrenrestaurants in Nederland me de discipline, structuur en professionaliteit gegeven die me echt gevormd hebben en die mentaliteit draag ik nog steeds met me mee, waar ik ook ga.
In 2019 heb ik een half jaar stage gelopen in Barcelona bij een drie-Michelinsterrenrestaurant. Daarna ben ik in Australië gaan werken, maar COVID veranderde alles en ik kwam sneller dan verwacht weer in Nederland terecht. Alles was dicht en werken was nauwelijks mogelijk. Dus vroeg ik mezelf af: “Wat wil ik nou echt?”
Toen kwam de kans om naar Valencia te gaan. Beter weer, een kans om mijn Spaans te verbeteren, een nieuwe omgeving en voor ik het wist was ik hier en begon ik met mijn eerste wijnproeverijen.
Die eerste wijnproeverij was klein en experimenteel: een paar flessen, vijf gasten in een gezamenlijke woonruimte en een plan dat nog vorm moest krijgen. Het ging om ontdekken, experimenteren en plezier maken. Iedereen genoot ervan en ik besefte dat dit mijn ding was. Een paar jaar later organiseer ik nu wijnproeverijen in Valencia voor maximaal 45 mensen op mooie locaties, met goed glaswerk en een goed doordacht verhaal. Het plezier is hetzelfde gebleven, maar de finesse is gegroeid.
Voor mij gaat het niet alleen om het inschenken van wijn. Het mooiste is als mensen iets leren. Als iemand na een proeverij zegt: “Ah, nu begrijp ik waarom ik dit lekker vind”, of een leuk weetje kan delen met vrienden in een restaurant, dan is dat onbetaalbaar. Natuurlijk moet het plezierig zijn en moet de wijn van hoge kwaliteit zijn. Maar kennis en plezier combineren is waar ik echt van hou.
En de toekomst? Ik zie mezelf hier in Valencia een gemeenschap van wijnliefhebbers opbouwen: speciale wijnproeverijen, rondleidingen door wijngaarden, bezoeken aan lokale wijnbars. Alles moet persoonlijk en van hoge kwaliteit blijven. Uiteindelijk wil ik dat mensen zeggen: “Wil je iets doen met wijn in Valencia? Tristan is de man die je moet bellen.”
Ik begon bij het begin, met het poetsen van glazen en het serveren van borden toen ik vijftien was. Nu organiseer ik mijn eigen wijnproeverijen in Valencia en ik kan niet gelukkiger zijn. Ik ben verhuisd voor het weer en om mijn Spaans te verbeteren, maar ik ben gebleven om kwaliteitswijn te delen met heel Valencia.
